(XLIII)
جلق ار بزنی و، زآن پشيمان باشی
از کونِخران و ريشْگاوان باشی
تا ياوهی حق، داغِ جبين است تو را
کفرت به چُس ارزد و، مسلمان باشی!
?
کونِخر و ريشْگاو، هردو بهمعنایِ «احمق» است...
در نقيضهی ِ ترانههای ِ خيّام؛ و هزليّات ِ آزاد
سرودههایِ حضرتِ حکيم سر سنت ميتيلاتوسِ قدّيسِ کبيرِ بزرگِ اعظم (جلّ جلاله)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen