(XXXIII)
يکروز بهکودکی به استاد شديم
وز ناز و نوازشاش کمی شاد شديم
پايانِ سخن شنو که آنشب سه رفيق
آورد و، تُلُم زدند و، شخباد شديم!!!
در نقيضهی ِ ترانههای ِ خيّام؛ و هزليّات ِ آزاد
سرودههایِ حضرتِ حکيم سر سنت ميتيلاتوسِ قدّيسِ کبيرِ بزرگِ اعظم (جلّ جلاله)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen