در نقيضهی ِ ترانههای ِ خيّام؛ و هزليّات ِ آزاد سرودههایِ حضرتِ حکيم سر سنت ميتيلاتوسِ قدّيسِ کبيرِ بزرگِ اعظم (جلّ جلاله)
Montag, Februar 27, 2012
نِوشَهيريّات، نقايضِ جديد (92)؛ «زَهره»
(XCII)
«زَهره»
خرزه چو نعوظ کرد، دوش از سرِ کين بگذشت بر و يالِ وی، از عرشِ برين شد با کُس و کون، هزار و يک غصّه، قرين کز ما دو سه تن، که را بُوَد زَهرهیِ اين!؟
سهشنبه، 6 دیماه 1390، 27 دسامبر 2011
? نسخهبدلها: بدليّاتِ بيتِ دوّم:
کون و کُس و پنجه، گشته با غصّه قرين کز ما دو سه تن، که را بُوَد زَهرهیِ اين!؟ يا: کون گفت به کُس: پيشروا!... کُس ناليد: خواهر! بهخدا نيست مرا زَهرهیِ اين!!
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen