شادی بهدمی برفت و، غم دير بماند
از "بزمِ طرب"، خمارِ بیپير بماند
وز ما چو بهگوز گشت ايّامِ شباب
صد جلقِ قضا، به گردنِ کير بماند!!
?
مصرعِ سوّم، در اصل و اوّل چنين بود:
وز ما چو بهگوز گشت آن عمرِ شريف
در نقيضهی ِ ترانههای ِ خيّام؛ و هزليّات ِ آزاد
سرودههایِ حضرتِ حکيم سر سنت ميتيلاتوسِ قدّيسِ کبيرِ بزرگِ اعظم (جلّ جلاله)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen