«بِاَیِّ ذَنبٍ...»
مُفتی! ز چه هرگَه که زنات را گايیدشنام دهی مرا و، در خشم آيی؟
والشّيطان، گشاد بُد پيش و پساش [1]
زانپيش که من بگايماش؛ هرجايی!! [2]
چهارشنبه، 28 دیماه 1390، 18 ژانويه 2011
?پابرگ-نسخهبدلها:
[1] بدلِ مصرع 3:شيطان داند، گشاد بُد پيش و پساش
يا: ... گشاد بُد از پس و پيش
[2] بدلِ مصرعِ چهارم:يا: ... گشاد بُد از پس و پيش
پيش از من و اين کيرِ خر؛ آن هرجايی!
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen