«تخمِ بسمل»
اين دين چو خلايیست، نگون افتاده
زآوارِ گُهاش، وطن زبون افتاده
آدم، همه زايد از کُسِ مادرِ خويش
جز نطفهیِ بسمل که ز کون افتاده!
پنجشنبه، 15 دیماه 1390، 5 ژانويه 2011
در نقيضهی ِ ترانههای ِ خيّام؛ و هزليّات ِ آزاد
سرودههایِ حضرتِ حکيم سر سنت ميتيلاتوسِ قدّيسِ کبيرِ بزرگِ اعظم (جلّ جلاله)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen